Sylabus przedmiotu
Trening umiejętności socjoterapeutycznych
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Ćwiczenia | Kontakt bezpośredni: 100% | 30 | 30 | 2 | 2 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 10 | 17 |
| Analiza wskazanej literatury | 15 | 20 |
| Przygotowanie pracy pisemnej, raportu, prezentacji, demonstracji, itp. | 20 | 20 |
| SUMA | 45 | 57 |
Cele przedmiotu: Zaznajomienie studentów z istotą socjoterapii jako procesu i metody terapeutycznej. Nabycie przez studentów umiejętności tworzenia grupy socjoterapeutycznej. Poznanie przez studentów oraz nabycie umiejętności wykorzystywania metod, technik i narzędzi stosowanych w pracy z grupą. Przekazanie studentom wiedzy z zakresu celów edukacyjnych, terapeutycznych i rozwojowych socjoterapii oraz metodycznych przesłanek wykorzystania określonych technik socjoterapeutycznych w pracy z dziećmi i młodzieżą.
Wymagania wstępne: A. Podstawowa wiedza z zakresu pedagogiki ogólnej i specjalnejB. Podstawowa wiedza z zakresu psychologii rozwojowej dzieci i młodzieży
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Ćwiczenia | Pojęcie i istota socjoterapii, psychoedukacji i psychoterapii: etymologia pojęcia, socjoterapia w ujęciu socjologicznym, medycznym, pedagogicznym i psychologicznym, socjoterapia jako metoda terapeutyczna stosowana w Polsce, różnica pomiędzy socjoterapią a terapią grupową | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Rola i zadania socjoterapeuty: podstawy teoretyczne, portret socjoterapeuty, umiejętności interpersonalne niezbędne osobom prowadzącym grupy socjoterapeutyczne, etyka pracy socjoterapeuty | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Proces tworzenia grupy: sprecyzowanie planu pracy grupowej, zapoznanie uczestników grupy, organizacja pierwszego spotkania grupy. | 4 | 2 |
| Ćwiczenia | Spotkanie grupowe, jego przebieg i struktura w I etapie pracy z grupą: krąg otwierający i jego rola, zajęcia integracyjne, budowanie poczucia bezpieczeństwa, zamknięcie zajęć (podsumowanie) | 4 | 2 |
| Ćwiczenia | Różnorodność celów terapeutycznych, edukacyjnych, rozwojowych stanowiących istotę programu socjoterapeutycznego opracowanego pod kątem określonej grupy: z problemami uzależnień, nieśmiałości, poczucia własnej wartości, zdobywania nowych umiejętności | 4 | 2 |
| Ćwiczenia | Techniki sprzyjające odreagowaniu napięć emocjonalnych i uczeniu się nowych umiejętności psychologicznych: socjodrama, burza mózgów, | 4 | 2 |
| Ćwiczenia | Trening umiejętności komunikacyjnych - trening interpersonalny uczący zachowań grupowych - otwartości, asertywności, negocjacji, mediacji, rozwiązywania konfliktów, zasady, formy | 4 | 3 |
| Ćwiczenia | Metody i techniki stosowane w pracy grupowej: relaksacja, burze mózgów, praca z ciałem, praca w parach | 4 | 3 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Jankowiak B., Socjoterapia jako forma pomocy psychologiczno-pedagogicznej: teoria i praktyka, WSNHiD, Poznań 2015. Korona K., Socjoterapia w resocjalizacji penitencjarnej, UMCS, Lublin 2023. Lasota A., Franczyk J. (red.), Socjoterapia dzieci i młodzieży: diagnoza i metody pracy, Difin, Warszawa 2015. Sawicka K., Socjoterapia, Żak, Warszawa 1999. Sikorski W., Socjoterapia w praktyce psychopedagogicznej, PWSZ, Nysa 2014. Szczepanik R., Jaros A., Techniki socjoterapeutyczne w pracy z dzieckiem agresywnym, WAM, Łódź 2016. Wilk M., Diagnoza w socjoterapii: ujęcie psychodynamiczne, Difin, Warszawa 2014.
Literatura uzupełniająca: Grudziewska E. (red.), Socjoterapia w pracy z dziećmi i młodzieżą: programy zajęć, cz. 1, Difin, Warszawa 2015. Grudziewska E. (red.), Socjoterapia w pracy z dziećmi i młodzieżą: programy zajęć, cz. 2, Difin, Warszawa 2016. Grudziewska E. (red.), Socjoterapia w pracy z dziećmi i młodzieżą: programy zajęć, cz. 3, Difin, Warszawa 2016. Paszkiewicz A., Skuteczna praca z wychowankiem niedostosowanym społecznie w grupie socjoterapeutycznej, Difin, Warszawa 2017.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| ma elementarną wiedzę o systemie nauk społecznych i humanistycznych, ich metodologii oraz wzajemnych relacjach a także o usytuowaniu pedagogiki w tym systemie |
|
|
|
| zna, potrafi nazwać i opisać podstawowe struktury społeczne, środowiska i instytucje istotne dla studiowanej specjalności |
|
|
|
| ma wiedzę metodyczną w zakresie praktycznej działalności pedagogicznej, zwłaszcza w odniesieniu do studiowanej specjalności |
|
|
|
| umie, na podstawie posiadanej wiedzy teoretycznej, rozpoznać, opisać, interpretować motywy oraz sposoby zachowań wychowanków oraz osób uczących się |
|
|
|
| potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę teoretyczną w odniesieniu do konkretnych sytuacji pedagogicznej praktyki (opiekuńczej, wychowawczej, edukacyjnej, kulturalnej, pomocowej) |
|
|
|
| dostrzega związki przyczynowo-skutkowe w praktycznej działalności pedagogicznej |
|
|
|
| posługuje się zdobytą wiedzą w praktycznej działalności pedagogicznej, rozumie społeczne znaczenie wiedzy pedagogicznej |
|
|
|
| ceni profesjonalizm, dostrzega etyczny wymiar własnych działań pedagogicznych, jest zdolny do refleksji nad własną praktyką |
|
|
|
| jest zdolny do współpracy i współdziałania z innymi - specjalistami i niespecjalistami - zarówno podczas pracy indywidualnej jak i zespołowej |
|
|