Sylabus przedmiotu
Psychologia kliniczna
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład zdalnie | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 10 | 16 |
| Analiza wskazanej literatury | 10 | 10 |
| Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia | 10 | 10 |
| Przygotowanie projektu | 30 | 30 |
| SUMA | 60 | 66 |
Cele przedmiotu: Zapoznanie słuchaczy z wiedzą z zakresu współczesnej psychologii klinicznej, ukształtowanie postawy zaangażowania w problemy zaburzeń występujących u dzieci i młodzieży oraz zmotywowanie do nabycia elementarnych umiejętności pracy indywidualnej i zespołowej w stosunku do tych osób.
Wymagania wstępne: Wiedza z zakresu podstaw psychologii i psychologii społecznej i rozwoju dzieci i młodzieży.
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | Przedmiot i działy psychologii klinicznej. Historyczny rys paradygmatów psychologii klinicznej. | 1 | 1 |
| Wykład | Psychologia kliniczna a psychiatria i inne działy medycyny. | 2 | 1 |
| Wykład | Zdrowie i choroba oraz norma i patologia w ujęciu klinicznym. Zadania psychologa klinicznego. | 2 | 1 |
| Wykład | Model patogenetyczny i salutogenetyczny. Zaburzenia psychiczne, jako podstawowa kategoria teoretyczna psychologii kliniczne. | 2 | 1 |
| Wykład | Klasyfikacja zaburzeń psychicznych. Metoda kliniczna jako podstawa pracy badawczej i diagnostycznej. | 2 | 1 |
| Wykład | Rodzaje zaburzeń psychicznych ze szczególnym uwzględnieniem dziecięcych: zaburzenia emocjonalne wynikające z typów przywiązania. | 2 | 1 |
| Wykład | Zaburzenia zachowania, np. ADHD, ODD, CD. | 2 | 1 |
| Wykład | Zaburzenia rozwoju, np. autyzm, trudności uczenia się, np. dysleksje. PTSD – klucz do rozumienia dynamiki szeroko pojętych zaburzeń psychicznych. | 2 | 2 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Badura-Madej W., Psychiatria dzieci i młodzieży, PZWL, Warszawa 2012. Carson R.C., Butcher J.N., Mineka S., Psychologia zaburzeń, t. 1, GWP, Sopot 2003. Carson R.C., Butcher J.N., Mineka S., Psychologia zaburzeń, t. 2, GWP, Sopot 2003. Meyer R., Psychopatologia: jeden przypadek – wiele teorii, GWP, Sopot 2003. Sęk H. (red.), Psychologia kliniczna, PWN, Warszawa 2016.
Literatura uzupełniająca:
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|