Sylabus przedmiotu
Teoria komunikacji medialnej i społecznej
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład | Kontakt bezpośredni: 100% | 30 | 18 | 2 | 1 | Egzamin |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 0 | 12 |
| Analiza wskazanej literatury | 45 | 45 |
| Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia | 25 | 25 |
| SUMA | 70 | 82 |
Cele przedmiotu: Celem wykładów jest zapoznanie studentów z teoriami komunikacji medialnej i społecznej.
Wymagania wstępne: Podstawowa wiedza z zakresu komunikacji społecznej.
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | Definicje i podział mediów | 4 | 2 |
| Wykład | Ery komunikacji jako ery kultury | 2 | 2 |
| Wykład | Wykresy komunikacji – od interpersonalnej do medialnej | 2 | 2 |
| Wykład | Postaci komunikacji nowych mediów: Marshall McLuhan, Lev Manovich, Jean Baudrillard | 4 | 2 |
| Wykład | Komunikacja niewerbalna. | 2 | 1 |
| Wykład | Bariery, szumy i zakłócenia w komunikacji. Pojęcie kompetencji i świadomości – językowej i komunikacyjnej | 2 | 1 |
| Wykład | Przedstawiciele teorii komunikacji w aspekcie zmian technologicznych, kulturowych, itp.: Derrick de Kerckhove, Stuart Hall, Vilém Flusser, Paul Virilio | 4 | 2 |
| Wykład | 4 maksymy konwersacji wg Paula Grice’a. Kwadrat komunikacji interpersonalnej wg F. Schulza von Thuna | 4 | 2 |
| Wykład | Zasady etykiety, netykiety, etyki językowej. | 4 | 3 |
| Wykład | Komunikacja inkluzywna w mediach i na co dzień | 2 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: McQuail D., Teoria komunikowania masowego, tłum. M. Bucholc, A. Szulżycka, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2024.
Literatura uzupełniająca: Baran S., Davis D. K., Teorie komunikowania masowego, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007. Dobek-Ostrowska B. (red.), Nauka o komunikowaniu: podstawowe orientacje teoretyczne, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2001. Filipiak M., Homo communicans: wprowadzenie do teorii masowego komunikowania, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2004. Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2006.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Ma szeroką wiedze na temat przemian kulturowych i roli komunikacji medialnej w tworzeniu kultury. |
|
|
|
| Zna i rozumie terminologię z zakresu teorii komunikacji w kontekście historycznym. |
|
|
|
| Zna głównych przedstawicieli nauk o komunikacji, którzy określali rolę komunikacji medialnej. Zna modele komunikacyjne i różnice między zmieniającymi się systemami komunikacji - od interpersonalnej do medialnej z czasu Internetu. |
|
|
|
| Potrafi za pomocą uzyskanej wiedzy oceniać zjawiska współczesnej komunikacji medialnej. |
|
|
|
| Potrafi omawiać poznawane zjawiska medialne w kontekście kulturowym i historycznym, z wykorzystaniem odpowiedniej literatury. |
|
|
|
| Za pomocą poznanej terminologii potrafi opisywać zjawiska współczesnej komunikacji społecznej. |
|
|
|
| Ma świadomość tego, jak szeroką dziedziną wiedzy jest komunikacja społeczna i medialna - aby jej używać i ją wdrażać, potrzeba stałego doskonalenia warsztatu. |
|
|
|
| Na podstawie poznanych faktów i wpływu komunikacji na przemiany kulturowe, ma świadomość tego, jak ważne miejsce zajmuje komunikacja w świecie ludzkich / społecznych relacji. Rozwój technologiczny ukazuje regularne poszerzanie sfer komunikacyjnych. |
|
|
|
| Ma świadomość tego, że poziom komunikacji przekłada się wprost na poziom relacji społecznych, a także na poziom działań zawodowych. |
|
|