Sylabus przedmiotu
Gatunki radiowe
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Ćwiczenia | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| SUMA | 0 | 0 |
Cele przedmiotu: Przekazanie wiedzy na temat publicystycznych gatunków radiowych. Wykształcenie umiejętności przekonującego mówienia i właściwej prezentacji przed mikrofonem. Na zajęciach charakteryzowane są gatunki publicystyczne, przedstawiana jest też historia i współczesność polskiej publicystyki radiowej. Omawiane są też związki retoryki z publicystyką. Studenci uczą się jasno, precyzyjnie i przekonująco wyrażać swoje zdanie na forum publicznym. Mają również okazję poznać warsztat pracy publicysty radiowego.
Wymagania wstępne: Podstawowe wiadomości z zakresu wiedzy o języku polskim.
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Ćwiczenia | Charakterystyka języka radiowego: język dziennikarzy radiowych jako język mówiony; współpraca dźwięku i obrazu w przekazie telewizyjnym. | 2 | 2 |
| Ćwiczenia | Typy audycji radiowych: koncert radiowy, lista przebojów, magazyn (publicystyczny, kulturalny, kulturoznawczy, artystyczny), program muzyczny, program polityczny, reportaż, dokument, feature, serwis informacyjny, słuchowisko (teatr radiowy), pogadanka. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Słuchowisko a inne gatunki radiowe. Środki wyrazu. Proces powstawania. Słuchowiska w Polsce. Przykłady słuchowisk ciągłych. Autorzy oryginalnych słuchowisk Teatru Polskiego Radia. Słuchowiska Teatru Polskiego Radia wydane drukiem. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Ćwiczenia w redagowaniu wywiadu radiowego i reportażu radiowego. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Ćwiczenia w redagowaniu felietonu radiowego, komentarza radiowego. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Ćwiczenia w redagowaniu tekstów z zakresu dziennikarstwa interwencyjnego i śledczego. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Sztuka przekonującego mówienia – zajęcia praktyczne: ćwiczenia z zakresu wystąpień publicznych, analiza wystąpień pod kątem poprawności językowej, dykcyjnej, jak również ocena merytoryczna przemówienia. | 3 | 2 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe : teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, Warszawa 2006. Bauer Z., Chudziński E. Dziennikarstwo i świat mediów, Kraków 2000, Loewe I., Język w mediach: Antologia, Katowice 2014.
Literatura uzupełniająca: Magdoń A., Reporter i jego warsztat, Kraków 2000. Beliczyński J., Radio jako obiekt zarządzania, Kraków 2005.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Posiada wiedzę w zakresie historycznego rozwoju gatunków radiowych. |
|
|
|
| Posługuje się terminologią związaną z radiem i jego specyfiką. |
|
|
|
| Zna i rozumie typologię gatunków radiowych oraz ich zastosowanie w praktyce medialnej. |
|
|
|
| Dokonuje wyboru informacji związanych z rozwojem radia oraz dokonać ich analizy. |
|
|
|
| Wykorzystuje wiedzę teoretyczną na temat ewolucji gatunków radiowych w praktyce. |
|
|
|
| Rozpoznaje, klasyfikuje i nazywa typowe gatunki radiowe, dokonuje ich analizy i interpretacji, umiejscawiając w odpowiednim kontekście. |
|
|
|
| Dokonuje samokształcenia i poszerza swoje wiadomości oraz umiejętności na temat najnowszych zmian w obrębie gatunków dziennikarskich. |
|
|
|
| Odnosi zdobytą wiedzę na temat gatunków radiowych do projektowania działań zawodowych. |
|
|
|
| Potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę do praktyki zawodowej związanej z mediami, szczególnie w aspekcie radiowym. |
|
|