Sylabus

Sylabus przedmiotu

Arcydzieła kinematografii polskiej i światowej

kod: 39ECTS: 4semestr: 6język: polski

Wydział: Instytut Nauk Społecznych
Kierunek: Nowe media
Kod przedmiotu: 39
Rodzaj studiów: zawodowe z tyt. licencjata
Semestr rozpoczęcia: Semestr zimowy 2023/2024
Semestr przedmiotu: 6
ECTS: 4
Język nauczania: polski

Forma zajęć Atrybuty formy Godziny w semestrze Godziny w tygodniu Zaliczenie Kompetencje Waga
stacjonarne niestacjonarne stacjonarne niestacjonarne
Ćwiczenia Kontakt bezpośredni: 100% 30 18 2 1 Zaliczenie na ocenę
0

Forma aktywnościLiczba godzin - stac.Liczba godzin - niestac.
SUMA00

Cele przedmiotu: Zapoznanie studentów z typologią arcydzieł filmowych i kryteriami ich rozróżniania. Zaznajomienie z wybranymi dziełami kintematografii polskiej i światowej o szczególnym znaczeniu w kulturze. Wykształcenie umiejętności analizowania oraz interpretowania filmu jako tekstu kultury.

Wymagania wstępne: Podstawowe wiadomości z zakresu języka filmu oraz analizy i interpretacji tekstów kultury.

Zakres tematyczny

Rodzaj zajęć Opis Godz. stac. Godz. niestac.
Ćwiczenia Kino autorskie: Obywatel Kane, reż. Orson Welles, 1941. 2 3
Ćwiczenia Kino mefafizyczne: Dziewiąta pieczęć, reż. Ingmar Bergman, 1957. 2 0
Ćwiczenia Francuska Nowa Fala: Do utraty tchu, reż. Jean-Luc Godard, 1960. 2 0
Ćwiczenia Włoski neorealizm: Mamma Roma, reż. Pier Paolo Pasolini, 1962. 2 2
Ćwiczenia Kino gatunków: Dziecko Rosemary, reż. Roman Polański, 1968. 2 0
Ćwiczenia Kino nowej wrażliwości: Wszystko o mojej matce, reż. Pedro Almodóvar, 1999. 2 0
Ćwiczenia Polska szkoła filmowa: Kanał, reż. Andrzej Wajda, 1956. 2 2
Ćwiczenia Polska Nowa Fala: Diabeł, reż. Andrzej Żuławski, 1972. 2 2
Ćwiczenia Kino moralnego niepokoju: Coś za coś, reż. Agnieszka Holland, 1977. 2 2
Ćwiczenia Kino wartości: Dekalog VI, reż. Krzysztof Kieślowski, 1988. 2 0
Ćwiczenia Polskie kino gatunków: Psy, reż. Władysław Pasikowski, 1992. 2 0
Ćwiczenia Kino rozrachunkowe: Ida, reż. Paweł Pawlikowski, 2013. 2 0
Ćwiczenia Kolokwium pisemne. 2 1
Ćwiczenia Podstawowa aparatura pojęciowa: arcydzieło i kanon. Wyznaczniki arcydzieła filmowego. 2 3
Ćwiczenia Kino nieme i niemiecki ekspresjonizm: Nosferatu - symfonia grozy, reż. Wilhelm Murnau, 1922. 2 3

Metody dydaktyczne

Opis
Brak pozycji w metodach dydaktycznych.

Warunki zaliczenia:

 

bardzo dobry5.0student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym
dobry plus4.5student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym
dobry4.0student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym
dostateczny plus3.5student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym
dostateczny3.0student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym
zaliczonezalstudent/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce
niezaliczonenzalstudent/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce

Literatura podstawowa: Encyklopedia kina, red. T. Lubelski, współpr. A. Garbicz, Kraków 2003. A. Gwóźdź, Obrazy i rzeczy. Film między mediami, Kraków 2003. J. Płażewski, Historia filmu 1895-2005, Warszawa 2007.

Literatura uzupełniająca: D.B. Sova, 125 zakazanych filmów. Historia cenzury w kinie, przeł. M. Hen, Warszawa 2006. M. Lisowska-Magdziarz, Znaki na uwięzi. Od semiologii do semiotyki mediów, Kraków 2019. P. Witek, Kultura, film, historia. Metodologiczne problemy doświadczenia audiowizualnego, Lublin 2005.

SymboleOpis efektuMetoda weryfikacjiForma zajęć
Zna i definiuje gatunki filmowe.
  • aktywność na zajęciach
  • kolokwium
  • Ćwiczenia
Rozumie powiązanie nauk o komunikacji społecznej i mediach z filmoznawstwem.
  • aktywność na zajęciach
  • kolokwium
  • Ćwiczenia
Orientuje się w podstawowych zagadnieniach metodologii filmoznawczej.
  • aktywność na zajęciach
  • obserwacja studenta
  • Ćwiczenia
Wykorzystuje wiedzę na temat filmów do praktycznej analizy nowych mediów.
  • aktywność na zajęciach
  • obserwacja studenta
  • Ćwiczenia
Posługuje się aparaturą pojęciową z zakresu filmoznawstwa.
  • aktywność na zajęciach
  • kolokwium
  • Ćwiczenia
Orientuje się w najważniejszych zjawiskach artystycznych, historycznych i społecznych na przecięciu medioznawstwa i filmoznawstwa.
  • aktywność na zajęciach
  • obserwacja studenta
  • Ćwiczenia
Podejmuje pracę samokształceniową w zakresie znajomości najważniejszych osiągnięć reżyserów XX i XXI wieku.
  • aktywność na zajęciach
  • kolokwium
  • Ćwiczenia
Wykorzystuje znajomość arcydzieł filmowych do aktywnego uczestnictwa w życiu kulturalnym.
  • kolokwium
  • Ćwiczenia
Rozumie znaczenie arcydzieł filmowych w relacjach społecznych na poziomie lokalnym, regionalnym i globalnym.
  • kolokwium
  • Ćwiczenia

Osoba odpowiedzialna:
Zmodyfikowany przez: SYSTEM