Sylabus przedmiotu
Pedagogika resocjalizacyjna
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Egzamin |
|
0 |
| Ćwiczenia | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia | 30 | 37 |
| Przygotowanie pracy semestralnej | 15 | 20 |
| SUMA | 45 | 57 |
Cele przedmiotu: 1. Zapoznanie studenta z terminologią, dotyczącą pedagogiki resocjalizacyjnej, m.in. pojęciem, celami, zadaniami i przedmiotem pedagogiki resocjalizacyjnej, strukturą procesu resocjalizacji oraz zasadami wychowania resocjalizującego. 2. Przekazanie studentowi wiedzy, dotyczącej teorii i praktyki wychowania jednostek niedostosowanych społecznie: istotą niedostosowania społecznego, jego stadiami, symptomami i typologią, strukturami społecznymi i środowiskami wychowawczymi jednostek niedostosowanych społecznie oraz ich oddziaływaniem, z zastosowaniem tej wiedzy w obrębie pomocniczych dyscyplin naukowych.3. Zapoznanie studenta ze wszystkimi instytucjami resocjalizacyjnymi i penitencjarnymi w środowisku otwartym i zamkniętym, dla nieletnich i dorosłych oraz ich przeznaczeniem, organizacją i funkcjonowaniem, w powiązaniu z zastosowanymi metodami oddziaływania resocjalizacyjnego i penitencjarnego.4. Przekazanie studentowi wiedzy oraz umiejętności identyfikacji, analizowania i diagnozowania niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży, w szczególności jego uwarunkowań, objawów oraz skutków w aspekcie indywidualnym i społecznym, w celu podjęcia optymalnych metod oddziaływania resocjalizacyjnego.5. Uświadomienie studentowi istoty udziału społeczeństwa w oddziaływaniach resocjalizacyjnych wobec nieletnich i dorosłych oraz nabycie kompetencji inicjowania, organizowania i wspierania takich oddziaływań.
Wymagania wstępne: Podstawowa wiedza z zakresu psychologii rozwojowej, społecznej, patologii społecznej oraz nauk penalnych.
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | Pojęcie, cele, zadania i przedmiot pedagogiki resocjalizacyjnej jako subdyscypliny naukowej. | 1 | 2 |
| Wykład | Struktura procesu resocjalizacji oraz cele i zadania wychowania resocjalizacyjnego. | 2 | 1 |
| Wykład | Rozwój idei resocjalizacji oraz współczesne jej koncepcje. | 2 | 1 |
| Wykład | Strategie w resocjalizacji w ujęciu psychodynamicznym, behawioralnym, poznawczo-behawioralnym, systemowym i integracyjnym. | 2 | 1 |
| Wykład | Podstawowe założenia diagnostyki i terapii resocjalizacyjnej. | 2 | 1 |
| Wykład | Instytucjonalna resocjalizacja nieletnich i dorosłych. | 2 | 1 |
| Wykład | Zakład karny jako instytucja resocjalizacyjna. | 2 | 1 |
| Wykład | Resocjalizacja w środowisku otwartym i resocjalizacja z udziałem społeczeństwa. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Pojęcie niedostosowania społecznego, jego stadia, symptomy i typologia. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Etiologia niedostosowania społecznego oraz patologii społecznej dzieci i młodzieży. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Teoretyczne koncepcje wykorzystywane do wyjaśniania zaburzonych stylów funkcjonowania społecznego (podejście psychoanalityczne, behawiorystyczne, humanistyczne, poznawcze). | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Profilaktyka zachowań niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży. | 2 | 2 |
| Ćwiczenia | Resocjalizacja nieletnich w placówkach zamkniętych. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Resocjalizacja nieletnich w środowisku otwartym. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Podstawy metodyki wychowania resocjalizacyjnego. | 2 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Ambrozik W., Readaptacja społeczna i reorganizacja środowisk lokalnych jako warunek skuteczności oddziaływań resocjalizacyjnych, w: Resocjalizacja, red. B. Urban, J. M. Stanik, t. 1, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2008. Bałandynowicz A., Probacja. Resocjalizacja z udziałem społeczeństwa, Wyd. Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2006. Bartkowicz Z., Węgliński A., Skuteczna resocjalizacja. Doświadczenia i propozycje, Wyd. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2008. Ciosek M., Zakład karny jako instytucja resocjalizacyjna, w: Resocjalizacja, red. B.Urban, J. M. Stanik, t. I, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2008. Jaworska A., Resocjalizacja. Zagadnienia prawne, społeczne i metodyczne, Impuls, Kraków 2009. Konopczyński M., Metody twórczej resocjalizacji. Teoria i praktyka wychowawcza, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2006. Konopczyński M., Współczesne nurty w resocjalizacji, w: Resocjalizacja, red. B. Urban, J. M. Stanik, t. I, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2008. Pospiszyl I., Konopczyński M., Resocjalizacja. W stronę środowiska otwartego, Wyd. Pedagogium, Warszawa 2007. Pytka L., Pedagogika resocjalizacyjna. Wybrane zagadnienia teoretyczne, diagnostyczne i metodyczne, Wyd. Akademii Pedagogiki Specjalnej, Warszawa 2001. Wysocka E., Diagnoza w resocjalizacji, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2008.
Literatura uzupełniająca: Bałandynowicz A., Wielopasmowa teoria resocjalizacji z udziałem społeczeństwa, "Resocjalizacja Polska", 2010, nr 1, s. 121-156. Heine M., Efektywność resocjalizacji i niektóre jej makrouwarunkowania, w: Dewiacyjne aspekty współczesnego świata: przejawy, zapobieganie, terapia, red. M. Prokosz, Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2004. Iwański Z. St., Wprowadzenie do pedagogiki resocjalizacyjnej, Wyd. Naukowe Novum, Płock 2003. Kieszkowska A., Inkluzyjno-katalaktyczny model reintegracji społecznej skazanych. Konteksty resocjalizacyjne, Wyd. Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2012. Ostrowska K., Warunki pozytywnej resocjalizacji, w: Resocjalizacja wobec tajemnicy zła, red. K. Biel, M. Sztuka, Wyd. Apostolstwa Modlitwy, Kraków 2010. Sobczak S., Humanistyczny wymiar penitencjarystyki, "Resocjalizacja Polska", 2010, nr 1, s. 193-202. Urban B., Stanik J.M. (red.), Resocjalizacja, t. 1 i 2, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2008.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Student zna elementarną terminologię, dotyczącą pojęcia, celów, zadań i przedmiotu pedagogiki resocjalizacyjnej. Zna strukturę procesu resocjalizacji oraz zasady wychowania resocjalizacyjnego. Zna podstawowe zagadnienia, dotyczące teorii i praktyki wychowania jednostek niedostosowanych społecznie. Rozumie istotę niedostosowania społecznego, jego stadia, symptomy i typologię oraz zastosowanie tej wiedzy w obrębie pomocniczych dyscyplin naukowych. |
|
|
|
| Student ma podstawową wiedzę na temat teorii wychowania jednostek niedostosowanych społecznie oraz uwarunkowań uniwersalnych, humanistycznych, społeczno-kulturowych, ideologicznych, biologicznych, psychologicznych i medycznych, tych procesów w odniesieniu do działalności praktycznej. |
|
|
|
| Student zna, potrafi nazwać i opisać podstawowe struktury społeczne i środowiska wychowawcze jednostek niedostosowanych społecznie oraz ich oddziaływanie na jednostkę. Zna wszystkie instytucje resocjalizacyjne w środowisku otwartym i zamkniętym, dla nieletnich i dorosłych oraz ich przeznaczenie, organizację i funkcjonowanie, w powiązaniu z zastosowanymi metodami oddziaływania resocjalizacyjnego i penitencjarnego. |
|
|
|
| Student potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki resocjalizacyjnej oraz powiązanych z nią dyscyplin naukowych, w celu identyfikacji, analizowania, interpretowania, diagnozowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych, a także motywów zachowań dzieci i młodzieży niedostosowanej społecznie, w odniesieniu do konkretnych sytuacji pedagogicznej praktyki. |
|
|
|
| Student umie, na podstawie posiadanej wiedzy teoretycznej, rozpoznać, opisać, interpretować motywy oraz sposoby zachowań wychowanków, związanych z istotą niedostosowania społecznego. Potrafi zidentyfikować niedostosowanie społeczne dzieci i młodzieży, w szczególności jego uwarunkowania, objawy, symptomy oraz skutki w aspekcie indywidualnym i społecznym, w celu podjęcia optymalnych metod oddziaływania resocjalizacyjnego. |
|
|
|
| Student umie dostrzec mechanizmy funkcjonowania jednostek i grup społecznych oraz ich wzajemnego oddziaływania. Zdaje sobie sprawę z podmiotowości jednostki w różnych strukturach instytucjach resocjalizacyjnych i penitencjarnych, dla osób nieletnich i dorosłych, w środowisku otwartym i zamkniętym. Umie dostrzec wagę udziału społeczeństwa i jego odpowiedzialność za efektywność oddziaływań resocjalizacyjnych wobec osób nieletnich i dorosłych. |
|
|
|
| Student posiada samowiedzę, dotyczącą własnego profesjonalizmu. Ma świadomość aktualizacji nabytej wiedzy oraz podnoszenia umiejętności z zakresu pedagogiki resocjalizacyjnej, w pracy nad własnym rozwojem oraz w praktycznej działalności pedagoga resocjalizacyjnego. |
|
|
|
| Student posługuje się zdobytą wiedzą z zakresu pedagogiki resocjalizacyjnej w praktycznej działalności pedagogicznej oraz rozumie jej znaczenie w korelacji z udziałem społeczeństwa w oddziaływaniach resocjalizacyjnych wobec osób nieletnich i dorosłych oraz ich odpowiedzialnością za efektywność tych oddziaływań. |
|
|
|
| Student jest zdolny do współpracy i współdziałania zewszystkimi specjalistami i niespecjalistami, działającymi w obszarze szeroko pojętej resocjalizacji instytucjonalnej i pozainstytucjonalnej wobec osób nieletnich i dorosłych, zarówno w pracy indywidualnej jak i zespołowej. |
|
|