Sylabus przedmiotu
Asysta w działaniach opiekuńczych, wychowawczych i wspierających w środowisku społecznym
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Ćwiczenia | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 4 | 6 |
| Analiza wskazanej literatury | 3 | 6 |
| Przygotowanie projektu | 3 | 4 |
| Przygotowanie pracy semestralnej | 5 | 5 |
| SUMA | 15 | 21 |
Cele przedmiotu: Wyposażenie studenta w podstawową wiedzę i umiejętności z zakresu współdziałania z innymi osobami i grupami osób - asystowania im, kurateli - dla poprawy ich funkcjonowania oraz wychowawczego ingerowania w warunki środowiska wychowawczego.
Wymagania wstępne: Posiadanie podstawowych wiadomości i umiejętności z zakresu pedagogii, psychologii i socjologii.
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Ćwiczenia | Środowisko wychowawcze i sytuacje trudne - pojęcie, istota, rodzaje | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Asystent rodziny - jako nowy zawód i nowa usługa | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Asystent osoby niepełnosprawnej - prawo osoby i obowiązek spoleczeństwa | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Wolontariat - szansą dla człowieka, grupy, państwa, społeczeństwa | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Instytucja kurateli w Polsce | 3 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Cywiński A., Wzajemne społeczne reprezentacje zawodowych kuratorów sądowych do spraw dorosłych i ich podopiecznych, Impuls, Kraków 2018. Kornaszewska-Polak M. (red,) Asystentura rodziny : teoria, praktyka, badania, Wyższa Szkoła Humanitas, Sosnowiec 2016. Krasiejko I., Asystentura rodziny, rekomendacje metodyczne i organizacyjne (pdf) file:///https://docer.pl/doc/e55se1v
Literatura uzupełniająca: Kubacka-Jasiecka D., Interwencja kryzysowa : pomoc w kryzysach psychologicznych, WAIP, Warszawa 2010. Łuczyński A., Gumińska-Sagan I. (red.), Aktywność opiekuńczo-wychowawcza wobec współczesnych wyzwań, KUL, Lublin 2016. Szpunar M., Asystentura rodziny (pdf) https://docplayer.pl/16173503-Asystentura-rodziny-nowatorska-metoda-pomocy-spolecznej-w-polsce-red-malgorzata-szpunar.html Szpunar M., Balansowanie w roli zawodowej asystenta rodziny – od zdystansowanej troski do potrzasku instytucjonalnego, w: http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.ceon.element-d6400136-227b-39a0-9c7e-450485cb0031 Walc W., Asystentura rodziny jako nowa forma wsparcia środowiska rodzinnego, "Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze", nr 7/2018, s. 22-34.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Student ma wiedzę dotyczącą relacji interpersonalnych mających miejsce w różnych środowiskach społecznych; |
|
|
|
| Student wie, jakie czynniki wpływają na powstawanie tych relacji, co ułatwia ich tworzenie, jaka jest ich dynamika; |
|
|
|
| Ma wiedzę, jakie czynniki utrudniają i destabilizują funkcjonowanie tych relacji; jaka jest rola różnych podmiotów w zapobieganiu ich degradacji; |
|
|
|
| Student zna wewnętrzną budowę społeczeństwa oraz relacje między jego elementami; zna pojęcie makrostruktury, którą tworzą wielkie grupy, klasy, grupy społeczno‐zawodowe oraz mikrostruktury – rodzina, społeczności lokalne, kręgi rówieśnicze; |
|
|
|
| zna niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania podstawowych struktur społecznych (przede wszystkim mikrostruktury) formy opieki, wychowania i wsparcia w systemie pomocy społecznej; |
|
|
|
| Student zna mechanizmy wzajemnych powiązań między jednostką a grupą społeczną, zna role jakie odgrywa jednostka w grupie, zna mechanizmy funkcjonowania różnych grup społecznych; |
|
|
|
| dostrzega znaczenie umiejętności, predyspozycji, wiedzy i doświadczenia człowieka, decydujących o dynamice funkcjonowania różnych struktur społecznych; |
|
|
|
| Student potrafi wskazać sieć wsparcia dla jednostki będącej w kryzysie, potrafi zbudować tą sieć w oparciu o osoby z bliskiego i dalszego otoczenia; |
|
|
|
| docenia wartość bliskich relacji i znajomości – zarówno realnych, wyobrażonych, jak i wirtualnych – które pozwalają zaplanować sieć wsparcia dla jednostki; |
|
|
|
| zna ograniczenia w budowaniu sieci wsparcia, związane ze współczesnym modelem życia, w którym człowiek jest coraz bardziej wyalienowany; |
|
|
|
| Zna wskazania etyczne dotyczące działalności opierającej się na kontakcie z drugim człowiekiem, określające stosunek do podopiecznego (wychowanka); |
|
|
|
| wie na czym polega dyscyplina i jakość pracy nauczyciela; |
|
|
|
| zna wzór osobowy nauczyciela, obejmujący sferę zachowań zawodowych i pozazawodowych oraz podstawowe powinności wynikające z norm etycznych; |
|
|
|
| Student zna różne formy opieki, wychowania i wsparcia w systemie pomocy społecznej i potrafi zaplanować i zrealizować współpracę z zatrudnionymi w nich specjalistami; |
|
|
|
| jest świadomy własnych ograniczeń, jest przygotowany do poszukiwania w dostępnej literaturze odpowiedzi na nurtujące go pytania, potrafi korzystać z doświadczeń i wiedzy innych osób; |
|
|
|
| potrafi pracować indywidualnie i w zespole, umie tworzyć atmosferę sprzyjającą współdziałaniu i współpracy, potrafi zrezygnować ze swoich racji, aby wypracować efektywny sposób pomocy człowiekowi w potrzebie; |
|
|