Sylabus przedmiotu
Teoretyczne podstawy terapii zajęciowej
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Egzamin |
|
0 |
| Ćwiczenia | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| SUMA | 0 | 0 |
Cele przedmiotu: Wyposażenie studenta w wiedzę, umiejętności i kompetencje z zakresu teoretycznych podstaw terapii zajęciowej ze szczególnym uwzględnieniem wiedzy dotyczącej pedagogicznych i psychologicznych mechanizmów oddziaływań w procesie terapii zajęciowej.
Wymagania wstępne: Znajomość problematyki funkcjonowania osób z niepełnosprawnością w środowisku społecznym.
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | Niepełnosprawność w ujęciu interdyscyplinarnym jako problem jednostki i społeczeństwa | 3 | 2 |
| Wykład | Terapia zajęciowa w ujęciu komparatystycznym -zawód, wyzwania i perspektywy | 3 | 1 |
| Wykład | Modele terapii zajęciowej | 3 | 2 |
| Wykład | Metody terapii zajęciowej | 3 | 2 |
| Wykład | Profesjonalne, społeczne i etyczne aspekty działalności terapeuty zajęciowego | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Niepełnosprawność w ujęciu interdyscyplinarnym jako problem jednostki i społeczeństwa | 3 | 1 |
| Ćwiczenia | Terapia zajęciowa w ujęciu komparatystycznym -zawód, wyzwania i perspektywy | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Modele terapii zajęciowej | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Metody terapii zajęciowej | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Profesjonalne, społeczne i etyczne aspekty działalności terapeuty zajęciowego | 3 | 2 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Kozaczuk T. Terapia zajęciowa w domach pomocy społecznej: przewodnik metodyczny. Katowice 1995 Baum E. Terapia zajęciowa. Warszawa 2010 Kott T. Zajęcia pozalekcyjne i terapia zajęciowa z osobami o obniżonej sprawności umysłowej. Warszawa 2005 Baum E. Terapia zajęciowa. Warszawa 2010
Literatura uzupełniająca: Rottermund J., Nowotny J. Terapia zajęciowa w rehabilitacji medycznej: podręcznik dla studentów i terapeutów. Bielsko-Biała 2014 Janus E. i in. (red. nauk.), Terapia zajęciowa w geriatrii, Warszawa 2017
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Student zna i rozumie elementarną terminologię używaną w terapii zajęciowej oraz sposoby jej zastosowania w obrębie pokrewnych dyscyplin naukowych |
|
|
|
| Zna zasady doboru środków, form i metod terapii zajęciowej z uwzględnieniem potrzeb, dysfunkcji i wieku pacjenta |
|
|
|
| Student potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę teoretyczną w odniesieniu do konkretnych sytuacji w przestrzeni terapii zajęciowej |
|
|
|
| Tworzy i realizuje programy terapii zajęciowej uwzględniając oczekiwania i ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, sytuacji socjalnej i/ lub środowiska |
|
|
|
| Student posiada samowiedzę na temat osobistych możliwości i ograniczeń oraz jest gotów do nawiązania i utrzymania pełnego szacunku kontaktu z pacjentem, a także okazywania zrozumienia dla różnic światopoglądowych i kulturowych |
|
|
|
| Jest zdolny do współpracy i współdziałania z innymi - specjalistami i niespecjalistami - zarówno podczas pracy indywidualnej, jak i zespołowej |
|
|