Sylabus przedmiotu
Diagnoza i terapia dysleksji
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Laboratorium | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 10 | 15 |
| Analiza wskazanej literatury | 15 | 15 |
| Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia | 10 | 11 |
| SUMA | 35 | 41 |
Cele przedmiotu: Student rozumie istotę dysleksji oraz zna metodykę jej diagnozowania. Potrafi wskazać i zastosować skuteczne metody pracy z dzieckiem dyslektycznym.
Wymagania wstępne: Podstawowa wiedza w zakresu psychologii rozwojowej oraz biomedycznych podstaw edukacji.
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Laboratorium | Istota dysleksji i ustalenia terminologiczne. | 1 | 1 |
| Laboratorium | Etiologia dysleksji i jej symptomatologia. | 2 | 1 |
| Laboratorium | Diagnoza ryzyka dysleksji i dysleksji. | 4 | 3 |
| Laboratorium | Pomoc i wsparcie dla dzieci dyslektycznych. | 2 | 1 |
| Laboratorium | Terapia dysleksji. | 3 | 2 |
| Laboratorium | Analiza przypadków. | 3 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Krasowicz-Kupis G. (red.), Diagnoza dysleksji: najważniejsze problemy, Wydawnictwo Harmonia, Gdańsk 2009. Krasowicz-Kupis G., Nowa psychologia dysleksji, PWN, Warszawa 2019. Reid G, Wearmouth J. (red.), Dysleksja: teoria i praktyka, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2008. Rudzińska-Rogoża A. (red.), Wspomaganie rozwoju dziecka z ryzyka dysleksji, Impuls, Kraków 2014.
Literatura uzupełniająca: Domagała A., Mirecka U. (red.), Zaburzenia komunikacji pisemnej, Harmonia Universalis, Gdańsk 2017. Górniewicz E., Diagnozowanie trudności w czytaniu i pisaniu, Wydawnictwo Edukacyjne "Akapit", Toruń 2017. Shaywitz S., Pokonać dysleksję: nowy, kompletny oparty na badaniach naukowych program dla osób z zaburzeniami czytania na każdym poziomie, Harmonia Universalis, Gdańsk 2018.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Student nazywa i charakteryzuje patomechanizmy powstawania zaburzeń czytania i pisania z uwzględnieniem poziomu rozwoju dziecka; |
|
|
|
| Student zdobywa wiedzę na temat przyczyn i patomechanizmów trudności w opanowywaniu przez dziecko czytania i pisania oraz zna i wskazuje symptomy ryzyka dysleksji i dysleksji rozwojowej. |
|
|
|
| Student umie wykorzystać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu językoznawstwa, psycholingwistyki, psychologii, pedagogiki i logopedii oraz medycyny do rozważań o specyfice zaburzeń dyslektycznych oraz do pracy usprawniającej proces czytania i pisania. |
|
|
|
| Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ich uzupełniania i doskonalenia i potrafi to robić oraz dokonuje samooceny własnych umiejętności i kompetencji; |
|
|