Sylabus przedmiotu
Psychologia kliniczna
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 0 | 1 | 0 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| SUMA | 0 | 0 |
Cele przedmiotu: Zapoznanie słuchaczy z wiedzą z zakresu współczesnej psychologii klinicznej, ukształtowanie postawy zaangażowania w problemy zaburzeń występujących u dzieci i młodzieży oraz zmotywowanie do nabycia elementarnych umiejętności pracy indywidualnej i zespołowej w stosunku do tych osób.
Wymagania wstępne: Wiedza z zakresu podstaw psychologii i psychologii społecznej i rozwoju dzieci i młodzieży
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | Przedmiot i działy psychologii klinicznej. Historyczny rys paradygmatów psychologii klinicznej | 1 | 0 |
| Wykład | Psychologia kliniczna a psychiatria i inne działy medycyny | 2 | 0 |
| Wykład | Zdrowie i choroba oraz norma i patologia w ujęciu klinicznym. Zadania psychologa klinicznego | 2 | 0 |
| Wykład | Model patogenetyczny i salutogenetyczny. Zaburzenia psychiczne, jako podstawowa kategoria teoretyczna psychologii kliniczne | 2 | 0 |
| Wykład | Klasyfikacja zaburzeń psychicznych. Metoda kliniczna jako podstawa pracy badawczej i diagnostycznej. | 2 | 0 |
| Wykład | Rodzaje zaburzeń psychicznych ze szczególnym uwzględnieniem dziecięcych: zaburzenia emocjonalne wynikające z typów przywiązania | 2 | 0 |
| Wykład | Zaburzenia zachowania, np. ADHD, ODD,CD | 2 | 0 |
| Wykład | Zaburzenia rozwoju, np. autyzm, trudności uczenia się, np. dysleksje. PTSD – klucz do rozumienia dynamiki szeroko pojętych zaburzeń psychicznych | 2 | 0 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Bandura-Madej W., Psychologia dzieci i młodzieży, Warszawa, 2016. Meyer R., Psychopatologia, Gdańsk 2003. Carson R. i in., Psychologia zaburzeń, T. 1-2, Gdańsk 2003. Sęk H., Psychologia kliniczna, Warszawa 2008.
Literatura uzupełniająca:
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|