Sylabus przedmiotu
Gatunki telewizyjne
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Ćwiczenia | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
(100%)1 przez 1 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 5 | 8 |
| Analiza wskazanej literatury | 10 | 10 |
| Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia | 6 | 6 |
| Przygotowanie pracy pisemnej, raportu, prezentacji, demonstracji, itp. | 6 | 9 |
| Przygotowanie pracy semestralnej | 8 | 8 |
| SUMA | 35 | 41 |
Cele przedmiotu: Przekazanie wiedzy na temat informacyjnych, publicystycznych i informacyjno-publicystycznych gatunków telewizyjnych. Historia i współczesność polskiej publicystyki telewizyjnej. Związki retoryki z publicystyką.
Wymagania wstępne: Wiedza ogólna o języku polskim oraz telewizji.
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Ćwiczenia | Wyznaczniki dyskursu telewizyjnego. Styl w telewizji. Charakterystyka tekstów telewizyjnych. Autotematyzm telewizji. | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | Charakterystyka informacyjnych gatunków telewizyjnych: wzmianka, informacja, zapowiedź, sprawozdanie, relacja, korespondencja, raport, reportaż telewizyjny. | 4 | 2 |
| Ćwiczenia | Charakterystyka publicystycznych gatunków telewizyjnych: film dokumentalny, powieść w odcinkach, komentarz, felieton, recenzja. | 4 | 3 |
| Ćwiczenia | Charakterystyka informacyjno-publicystycznych gatunków telewizyjnych: wywiad, debata, talk-show. | 3 | 2 |
| Ćwiczenia | Telewizja w Internecie. | 2 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, UJ, Kraków 2000. Godzic W., Telewizja i jej gatunki, UJ, Kraków 2004.
Literatura uzupełniająca: Boyd A., Stewart P., Alexander R., Dziennikarstwo radiowo-telewizyjne: techniki tworzenia programów informacyjnych, UJ, Kraków 2011. Godzic W. (red.), 30 najważniejszych programów TV w Polsce, PWN, Warszawa 2005. Jenkins H., Kultura konwergencji: zderzenie starych i nowych mediów, PWN, Warszawa 2007.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Zna i rozumie specyfikę mediów (Internet, prasa, radio, telewizja). |
|
|
|
| Rozumie podstawowe terminy charakterystyczne dla mediów. |
|
|
|
| Rozróżnia cechy charakterystyczne gatunków wypowiedzi. |
|
|
|
| Wykorzystuje wiedzę na temat gatunków dziennikarskich, aby określić treść i znaczenie zawartych w nich komunikatów. |
|
|
|
| Wykorzystując nabytą wiedzę potrafi formułować komunikaty za pomocą różnych gatunków telewizyjnych. |
|
|
|
| Rozumie praktyczne zastosowanie gatunków telewizyjnych w relacjach społecznych na poziomie lokalnym, regionalnym i globalnym. |
|
|
|
| Podejmuje pracę samokształceniową w zakresie najnowszych trendów w kreowaniu wypowiedzi w mediach elektronicznych. |
|
|