Sylabus przedmiotu
Analiza i modelowanie systemów
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład zdalnie | Forma mieszana, Kontakt bezpośredni: 100% | 30 | 18 | 2 | 1 | Egzamin |
|
(33%)1 przez 3 |
| Laboratorium | Kontakt bezpośredni: 100%, Umiejętności praktyczne | 30 | 18 | 2 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
(33%)1 przez 3 |
| Projekt | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
(33%)1 przez 3 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 15 | 20 |
| Analiza wskazanej literatury | 15 | 20 |
| Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia | 10 | 15 |
| Przygotowanie do kolokwiów | 10 | 15 |
| Przygotowanie pracy pisemnej, raportu, prezentacji, demonstracji, itp. | 10 | 15 |
| Konsultacje z prowadzącym zajęcia | 5 | 5 |
| Przygotowanie projektu | 10 | 15 |
| SUMA | 75 | 105 |
Cele przedmiotu: Zapoznanie studentów z metodami, technikami i narzędziami modelowania oraz symulacji czasowo-ciągłych i czasowo-dyskretnych układów dynamicznych. Ukształtowanie umiejętności budowy modeli matematycznych typowych inżynierskich układów elektromechanicznych. Ukształtowanie umiejętności wykorzystania środowisk Matlab/Octave/Scilab oraz Maple/Maxima w rozwiązywaniu typowych inżynierskich zadań modelowania i symulacji.
Wymagania wstępne:
brak
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | Modele matematyczne układów dynamicznych. Modele, modelowanie i symulacja. Klasyfikacja metod modelowania. Cele i etapy modelowania. Podstawowe prawa fizyki. Przykładowe modele układów mechanicznych, elektrycznych, ekonomicznych, sterowania. | 3 | 2 |
| Wykład | Równania różniczkowe zwyczajne. Definicje, klasyfikacja równań. Przykłady zagadnień geometrycznych i fizycznych prowadzące do równań różniczkowych. Interpretacja geometryczna. Pole kierunków. Całki równań różniczkowych zwyczajnych. Istnienie i jednoznaczność rozwiązań. Równanie różniczkowe rzędu pierwszego w postaci normalnej. | 4 | 2 |
| Wykład | Równanie różniczkowe z rozdzielonymi zmiennymi. Równanie różniczkowe jednorodne. Równanie różniczkowe liniowe. Równanie różniczkowe Bernoulliego. | 4 | 2 |
| Wykład | Równanie różniczkowe Riccatiego. Równanie różniczkowe zupełne. Trajektorie. Równanie różniczkowe liniowe rzędu n. Układ fundamentalny całek równania liniowego jednorodnego. | 4 | 2 |
| Wykład | Całka ogólna równania liniowego jednorodnego i niejednorodnego. Macierz fundamentalna i jej własności. | 3 | 2 |
| Wykład | Równania różniczkowe drugiego rzędu o zmiennych współczynnikach. Układy nieliniowych równań różniczkowych zwyczajnych. Metody numeryczne rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych. Metody jednokrokowe: metoda Eulera, metoda trapezów (Cranka-Nicolsona), metoda Heuna. Schematy jawne i niejawne. Metody wielokrokowe: metody Adamsa, metody różnic wstecznych. Metody typu predyktor-korektor. Metody Runge-Kutty. Adaptacyjny dobór kroku całkowania. Układy równań różniczkowych zwyczajnych. | 4 | 3 |
| Wykład | Układy dynamiczne liniowe ciągłe. Sposoby opisu: równania różniczkowe, funkcje przejścia. Wyznaczanie odpowiedzi układu na dowolne wymuszenia. Macierzowe funkcje przejścia. Przykłady opisu elementów podstawowych. Równania stanu układu liniowego. Układy dynamiczne liniowe dyskretne. Przykłady układów dyskretnych. Równania różnicowe. Funkcje przejścia układów dyskretnych. Równania stanu układu dyskretnego. Układy nieliniowe. Układy nieliniowe ciągłe. Linearyzacja. Metoda płaszczyzny fazowej. | 4 | 3 |
| Wykład | Budowa modeli matematycznych w oparciu o prawa zachowania bądź zasadę najmniejszego działania. Modele systemów mechanicznych. Modele systemów elektrycznych. Modele systemów elektromechanicznych. Modele cieczy i gazów. Modele systemów cieplnych. Modele procesów chemicznych i biochemicznych. Linearyzacja modeli. Przykłady realizacji modeli w środowisku MATLAB/Simulink. | 4 | 2 |
| Laboratorium | Modele matematyczne układów dynamicznych. Modele, modelowanie i symulacja. Klasyfikacja metod modelowania. Cele i etapy modelowania. Podstawowe prawa fizyki. Przykładowe modele układów mechanicznych, elektrycznych, ekonomicznych, sterowania. | 3 | 2 |
| Laboratorium | Równania różniczkowe zwyczajne. Definicje, klasyfikacja równań. Przykłady zagadnień geometrycznych i fizycznych prowadzące do równań różniczkowych. Interpretacja geometryczna. Pole kierunków. Całki równań różniczkowych zwyczajnych. Istnienie i jednoznaczność rozwiązań. Równanie różniczkowe rzędu pierwszego w postaci normalnej. | 4 | 2 |
| Laboratorium | Równanie różniczkowe z rozdzielonymi zmiennymi. Równanie różniczkowe jednorodne. Równanie różniczkowe liniowe. Równanie różniczkowe Bernoulliego. | 4 | 2 |
| Laboratorium | Równanie różniczkowe Riccatiego. Równanie różniczkowe zupełne. Trajektorie. Równanie różniczkowe liniowe rzędu n. Układ fundamentalny całek równania liniowego jednorodnego. | 4 | 2 |
| Laboratorium | Całka ogólna równania liniowego jednorodnego i niejednorodnego. Macierz fundamentalna i jej własności. | 3 | 2 |
| Laboratorium | Równania różniczkowe drugiego rzędu o zmiennych współczynnikach. Układy nieliniowych równań różniczkowych zwyczajnych. Metody numeryczne rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych. Metody jednokrokowe: metoda Eulera, metoda trapezów (Cranka-Nicolsona), metoda Heuna. Schematy jawne i niejawne. Metody wielokrokowe: metody Adamsa, metody różnic wstecznych. Metody typu predyktor-korektor. Metody Runge-Kutty. Adaptacyjny dobór kroku całkowania. Układy równań różniczkowych zwyczajnych. | 4 | 3 |
| Laboratorium | Układy dynamiczne liniowe ciągłe. Sposoby opisu: równania różniczkowe, funkcje przejścia. Wyznaczanie odpowiedzi układu na dowolne wymuszenia. Macierzowe funkcje przejścia. Przykłady opisu elementów podstawowych. Równania stanu układu liniowego. Układy dynamiczne liniowe dyskretne. Przykłady układów dyskretnych. Równania różnicowe. Funkcje przejścia układów dyskretnych. Równania stanu układu dyskretnego. Układy nieliniowe. Układy nieliniowe ciągłe. Linearyzacja. Metoda płaszczyzny fazowej. | 4 | 3 |
| Laboratorium | Budowa modeli matematycznych w oparciu o prawa zachowania bądź zasadę najmniejszego działania. Modele systemów mechanicznych. Modele systemów elektrycznych. Modele systemów elektromechanicznych. Modele cieczy i gazów. Modele systemów cieplnych. Modele procesów chemicznych i biochemicznych. Linearyzacja modeli. Przykłady realizacji modeli w środowisku MATLAB/Simulink. | 4 | 2 |
| Projekt | Modele matematyczne układów dynamicznych. | 3 | 2 |
| Projekt | Równania różniczkowe zwyczajne. | 3 | 2 |
| Projekt | Równania różniczkowe drugiego rzędu o zmiennych współczynnikach. | 3 | 2 |
| Projekt | Układy dynamiczne liniowe ciągłe. | 3 | 2 |
| Projekt | Budowa modeli matematycznych w oparciu o prawa zachowania bądź zasadę najmniejszego działania. | 3 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Wykład konwencjonalny |
| Ćwiczenia laboratoryjne |
| Projekt |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: 1. Gutenbaum J.: Modelowanie matematyczne systemów, EXIT, Warszawa, 2003. 2. Osowski S.: Modelowanie i symulacja układów i procesów dynamicznych, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2007 3. Czemplik A.: Modele dynamiki układów fizycznych dla inżynierów, WNT, Warszawa Paweł Majdzik, Programowanie współbieżne. Systemy czasu rzeczywistego, 2013, 978-83-246-6822-9, helion, , , book
Literatura uzupełniająca: 1. Pratap R.: MATLAB 7 dla naukowców i inżynierów, PWN. Warszawa, 2007. 2. Palczewski A.: Równania różniczkowe zwyczajne.Teoria i metody numeryczne z wykorzystaniem komputerowego systemu obliczeń symbolicznych, WNT, Warszawa, 2004.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Potrafi rozwiązywać liniowe równania różnicowe oraz różniczkowe z zastosowaniem podstawowych metod analitycznych (metody rozdzielania zmiennych i uzmienniania stałej). |
|
|
|
| Potrafi umiejętnie wykorzystywać do modelowania i wizualizacji wyników nowoczesne środowiska numeryczne i symboliczne (Matlab/Octave/Simulink, Scilab/Scicos, Maple/Maxima) |
|
|
|
| Potrafi zidentyfikować i opisać matematycznie podstawowe typy sygnałów |
|
|
|
| Rozróżnia i umie scharakteryzować podstawowe modele matematyczne układów dynamicznych |
|
|
|
| Potrafi scharakteryzować najważniejsze metody numeryczne rozwiązywania równań różniczkowych zwyczajnych oraz zaimplementować je w wybranym języku programowania |
|
|
|
| Potrafi zbudować i zasymulować model matematyczny prostego inżynierskiego układu elektromechanicznego |
|
|
|
| Ma świadomość ważności adekwatnego modelu matematycznego w analizie systemów i syntezie układów regulacji |
|
|