Sylabus przedmiotu
Systemy diagnostyki i bezpieczeństwa przemysłowego
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład zdalnie | Forma mieszana, Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Egzamin |
|
(33%)1 przez 3 |
| Laboratorium | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
(33%)1 przez 3 |
| Projekt | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
(33%)1 przez 3 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 5 | 10 |
| Analiza wskazanej literatury | 5 | 10 |
| Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia | 5 | 5 |
| Przygotowanie projektu | 15 | 23 |
| SUMA | 30 | 48 |
Cele przedmiotu: Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z metodami detekcji i lokalizacji uszkodzeń, ukształtowanie umiejętności w zakresie projektowania systemów diagnostycznych dla instalacji przemysłowych oraz zaznajomienie studentów z zagadnieniami bezpieczeństwa przemyslowego.
Wymagania wstępne: Teoria sterowania, Podstawy regulacji automatycznej
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | Podstawowe pojęcia i definicje. Omówienie struktury wykładu | 2 | 1 |
| Wykład | Redundancja analityczna, a redundancja sprzętowa. | 2 | 1 |
| Wykład | Metody detekcji uszkodzeń dla układów liniowych | 2 | 1 |
| Wykład | Metody lokalizacji uszkodzeń: układ dedykowany i uogólniony | 2 | 1 |
| Wykład | Projektowania progów decyzyjnych: stałych i adaptacyjnych | 2 | 1 |
| Wykład | Obserwatory stanu w diagnostyce uszkodzeń. Lokalizacja uszkodzeń z zastosowaniem obserwatorów stanu | 2 | 2 |
| Wykład | Bezpieczeństwo przemysłowe. Świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego. | 3 | 2 |
| Laboratorium | Modelowanie układów liniowych za pomocą metod podstawowych | 2 | 1 |
| Laboratorium | Modelowanie układów nieliniowych z wykorzystaniem metod sztucznej inteligencji | 4 | 3 |
| Laboratorium | Detekcja uszkodzeń dla układów liniowych | 2 | 1 |
| Laboratorium | Funkcjonowanie systemu diagnostycznego bazującego na sygnale residuum | 4 | 2 |
| Laboratorium | Projektowanie progów decyzyjnych: stałych i adaptacyjnych | 3 | 2 |
| Projekt | Określenie wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych projektu | 1 | 1 |
| Projekt | Analiza istniejących rozwiązań | 1 | 1 |
| Projekt | Projekt systemu diagnostyki technicznej | 3 | 2 |
| Projekt | Implementacja projektu | 5 | 3 |
| Projekt | Testy | 3 | 1 |
| Projekt | Dokumentacja poprojektowa | 2 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Wykład problemowy |
| Wykład konwencjonalny |
| Metoda przypadków |
| Dyskusja |
| Demonstracja |
| Ćwiczenia laboratoryjne |
| Zajęcia projektowe |
Warunki zaliczenia:
Wykład Ocena z wykładu zostanie wystawiona na podstawie wyniku sprawdzianu wiadomości Ocena końcowa z przedmiotu stanowi średnią arytmetyczną wszystkich form zajęć. Każda z form zajęć musi być oceniona pozytywnie. Szczegółowe informacje zostaną przekazane na pierwszych zajęciach podczas prezentacji sylabusa. Laboratorium Ocena z laboratorium zostanie wystawiona na podstawie średniej z ocen cząstkowych (sprawdziany wiadomości, zadania domowe, odpowiedzi ustne) Projekt Ocena z projektu zostanie wystawiona na podstawie skuteczności realizacji postawionego zadania projektowego
Literatura podstawowa: Marcin Witczak, Fault diagnosis and fault-tolerant control strategies for non-linear systems, 2014, Springer Kowalczuk Z., Wiszniewski B (red.): Inteligentne wydobywanie informacji w celach diagnostycznych, Pomorskie Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Gdańsk, 2007 Kościelny J.M.: Diagnostyka zautomatyzowanych procesów przemysłowych, Akademicka Oficyna Wydawnicza EXIT, Warszawa, 2001
Literatura uzupełniająca: Marcin Witczak, Sterowanie i wizualizacja systemów, 2011, Głogów: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa Patan K., Artificial neural networks for the modeling and fault diagnosis of technical processes, Springer, Berlin, 2008
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Zna rozproszoną architekturę i metodykę funkcjonowania systemu diagnostyki technicznej |
|
|
|
| Zna metody, algorytmy i procedury, zarówno służące przetwarzaniu danych, jak i wnioskowania, na których opiera się działanie systemu diagnostycznego. |
|
|
|
| Korzystając ze źródeł dostępnych w różnych językach, bazując na dokumentacji technicznej i dokumentach normatywnych potrafi opracować system diagnostyczny wskazanego obiektu technicznego z uwzględnieniem kwestii bezpieczeństwa |
|
|
|
| Rozumie konieczność prostego i funkcjonalnego formułowania zawartości opracowywanej dokumentacji technicznej |
|
|
|
| Ma zaawansowaną wiedzę w zakresie budowy i funkcjonowania procesorów, komputerów i sieci komputerowych. Potrafi stosować tą wiedzę w zakresie rozwiązywania problemów inżynierskich oraz w zastosowaniach poza technicznych |
|
|
|
| Ma zaawansowaną wiedzę w zakresie: (1) formułowania problemów decyzyjnych, (2) technik przeszukiwań prostych, heurystycznych i metaheurystycznych, (3) systemów ekspertowych i obliczeń inteligentnych i wpływu tych czynników na cykl życia obiektów i zarządzanie jakością |
|
|
|
| Posiada umiejętności językowe na poziomie B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego uwzględniające słownictwo stosowane w działalności inżyniera z obszaru automatyki i robotyki |
|
|
|
| Ma świadomość potrzeby jasnego formułowania informacji związanych z osiągnięciami techniki dla wybranego kierunku studiów |
|
|