Sylabus przedmiotu
Technika mikroprocesorowa
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład | Forma mieszana, Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Laboratorium | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| SUMA | 0 | 0 |
Cele przedmiotu: Opanowanie zagadnień zastosowania techniki cyfrowej i mikroprocesorowej w układach automatyki.
Wymagania wstępne: zasady fizyki
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | Elementy logiczne, cyfrowe bloki funkcjonalne | 4 | 2 |
| Wykład | Podstawowe bloki kombinacyjne i sekwencyjne. Budowa i oprogramowanie programowalnych struktur logicznych. | 5 | 3 |
| Wykład | Budowa procesora i mikrokontrolera. Podstawowe architektury procesorów. | 2 | 1 |
| Wykład | Budowa systemu mikroprocesorowego. Tworzenie algorytmów programów. Programowanie układów mikroprocesorowych | 2 | 2 |
| Wykład | Budowa magistrali szeregowych i równoległych. Architektura procesorów sygnałowych. | 2 | 1 |
| Laboratorium | Elementy logiczne, cyfrowe bloki funkcjonalne | 2 | 2 |
| Laboratorium | Podstawowe bloki kombinacyjne i sekwencyjne. Budowa i oprogramowanie programowalnych struktur logicznych. | 3 | 2 |
| Laboratorium | Budowa procesora i mikrokontrolera. Podstawowe architektury procesorów. | 2 | 2 |
| Laboratorium | Budowa systemu mikroprocesorowego. Tworzenie algorytmów programów. Programowanie układów mikroprocesorowych | 6 | 2 |
| Laboratorium | Budowa magistrali szeregowych i równoległych. Architektura procesorów sygnałowych. | 2 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Gajewski P., Turczyn J., Cyfrowe układy scalone CMOS. WKŁ, Warszawa 1990. Gałka P., Gałka P., Podstawy programowania mikrokontrolera 8051. Warszawa: PWN, 2007.
Literatura uzupełniająca: Bogacz R., Technika cyfrowa i mikroprocesorowa w ćwiczeniach laboratoryjnych, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice, 2011. Traczyk W., Układy cyfrowe: podstawy teoretyczne i metody syntez, WNT, Warszawa, 1982.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|