Sylabus przedmiotu
Wytrzymałość Materiałów
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład | Forma mieszana, Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Egzamin |
|
0 |
| Laboratorium | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Ćwiczenia | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| SUMA | 0 | 0 |
Cele przedmiotu: Nabycie wiedzy i umiejętności rozwiązywania zadań w zakresie typowych przypadków wytrzymałości materiałów
Wymagania wstępne: Student ma wiedzę z fizyki, matematyki oraz z mechaniki technicznej
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | 1. Podstawowy wytrzymałości materiałów, ciało rzeczywiste izotropowe, naprężenia wewnętrzne | 1 | 1 |
| Wykład | 2. Wytrzymałość prosta, podstawowe przypadki. Rozciaganie - krzywa rozciągania materiału sprężysto-plastycznego, prawo Hooke’a, moduł Younga, naprężenia dopuszczalne | 2 | 1 |
| Wykład | 3. Uogólnione prawo Hooke’a, moduły sprężystości Kirchhoffa, Helmholtza | 1 | 1 |
| Wykład | 4. Analiza płaskiego stanu naprężenia, koło Mohra | 1 | 1 |
| Wykład | 5. Ścinanie, rodzaje, warunki wytrzymałościowe, typowe przypadki | 2 | 1 |
| Wykład | 6. Skręcanie przekrojów kołowych i niekołowych, warunki wytrzymałościowe, wskaźniki przekroju kołowego i rurowego | 2 | 1 |
| Wykład | 7. Zginanie, rozkład momentów gnących oraz naprężeń w belce, warunek wytrzymałościowy, wskaźniki przekroju | 2 | 1 |
| Wykład | 8. Ściskanie prętów i wyboczenie, zagadnienie Eulera | 2 | 1 |
| Wykład | 9. Wytrzymałość złożona, hipotezy wytężeniowe, typowe przypadki - zbiorniki cienkościenne | 2 | 1 |
| Laboratorium | 10. Analiza wykresu naprężenie - odkształcenie dla typowych materiałów konstrukcyjnych | 4 | 2 |
| Laboratorium | 11. Rozwiązywanie zadań z zakresu ścinania typowych elementów | 1 | 1 |
| Laboratorium | 12. Rozwiązywanie zadań z zakresu swobodnego skręcania przekroju kołowego i rurowego | 1 | 1 |
| Laboratorium | 13. Optymalizacja wykorzystania materiału przy zginaniu z uwzględnieniem kształtu przekroju belki | 4 | 2 |
| Laboratorium | 14. Obliczenie granicznej smukłości ściskanego pręta w zależności od sposobu jego mocowania i rodzaju zastosowanego materiału | 3 | 2 |
| Laboratorium | 15. Obliczenia zbiorników cienkościennych | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | 10. Analiza wykresu naprężenie - odkształcenie dla typowych materiałów konstrukcyjnych | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | 11. Rozwiązywanie zadań z zakresu ścinania typowych elementów | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | 12. Rozwiązywanie zadań z zakresu swobodnego skręcania przekroju kołowego i rurowego | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | 13. Optymalizacja wykorzystania materiału przy zginaniu z uwzględnieniem kształtu przekroju belki | 4 | 3 |
| Ćwiczenia | 14. Obliczenie granicznej smukłości ściskanego pręta w zależności od sposobu jego mocowania i rodzaju zastosowanego materiału | 2 | 1 |
| Ćwiczenia | 15. Obliczenia zbiorników cienkościennych | 3 | 2 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Woszcz R., Mechanika i wytrzymałość materiałów, AGH, 2004. Konarzewski Z., Mechanika i wytrzymałość materiałów, WNT, 1997.
Literatura uzupełniająca: Misiak J., Mechanika techniczna, WNT, Warszawa 1997. Niezgodziński M.E, Zadania z wytrzymałości materiałów. W.N.T. Warszawa 2000. Gołoś K., Osiński J., Zbiór zadań z wytrzymałości materiałów. OW PW, 2001.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| ma wiedzę na temat parametrów charakteryzujących poszczególne materiały konstrukcyjne, rozumie znaczenie stałych materiałowych (modułu Younga, Kirchhoffa, liczby Poissona) |
|
|
|
| ma wiedzę z zakresu rachunku wektorowego, redukcji płaskiego dowolnego układu sił, obliczania belek prostych, prostych układów statycznie niewyznaczalnych, wyznaczania położenia środka ciężkości |
|
|
|
| Ma wiedzę z zakresu zastosowania wytrzymałości złożonej w obliczeniach inżynierskich |
|
|
|
| posiada umiejętności w zakresie wyznaczania sił wewnętrznych metodą Rittera oraz Cremony-Bowe’a |
|
|
|
| Potrafi interpretować zasady wytrzymałości materiałów w odniesieniu do funkcjonujących elementów konstrukcji |
|
|
|
| potrafi zdefiniować w odniesieniu do konkretnego elementu konstrukcyjnego możliwe rozwiązanie problemu natury wytrzymałościowej |
|
|
|
| potrafi zaproponować rozwiązania na bazie zasad wytrzymałości materiałów poprawiających funkcjonowanie urządzeń |
|
|
|
| jest gotów do popularyzacji zasad mechaniki i wytrzymałości materiałów w społecznej praktyce technicznej |
|
|