Sylabus przedmiotu
Warsztaty telewizyjne
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Warsztaty | Kontakt bezpośredni: 100% | 30 | 18 | 2 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
0 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 2 | 4 |
| Analiza wskazanej literatury | 8 | 10 |
| Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia | 2 | 6 |
| Przygotowanie pracy pisemnej, raportu, prezentacji, demonstracji, itp. | 2 | 6 |
| Przygotowanie pracy semestralnej | 6 | 6 |
| SUMA | 20 | 32 |
Cele przedmiotu: Zapoznanie z podstawami realizacji telewizyjnej, zasadami działania sprzętu audio-video oraz systemem montażowym. Struktura zespołu produkcyjno – realizacyjnego (kolegium redakcyjne, wydawcy, dziennikarze, operatorzy, produkcja, zespół „newsowy”). Zapoznanie z różnorodnymi formami telewizyjnymi, elementami estetyki obrazu oraz składowymi ścieżki dźwiękowej. Realizacja małych form audiowizualnych.
Wymagania wstępne: Znajomość podstaw gramatyki języka polskiego na poziomie gimnazjum i liceum.
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Warsztaty | Podstawy dziennikarstwa telewizyjnego, cechy typowe dla medium telewizyjnego, odróżniające je swą specyfiką od warsztatu dziennikarza prasowego czy radiowego. | 2 | 1 |
| Warsztaty | Zasady samodzielnego przygotowania i realizacji różnych form wypowiedzi dziennikarza telewizyjnego: prostej informacji, felietonu, wywiadu, programu studyjno-filmowego, reportażu filmowego i innych. | 2 | 2 |
| Warsztaty | Trening przed kamerą: autoprezentacja, interpretacja tekstu czytanego i mówionego, relacja reporterska. | 2 | 1 |
| Warsztaty | Zasady filmowania i montażu filmowego w technologii cyfrowej. Nowoczesne kamery | 2 | 1 |
| Warsztaty | Podstawy montażu. | 2 | 1 |
| Warsztaty | Oprogramowanie komputerów. Precyzyjny montaż na poziomie technicznym spełniającym wymogi profesjonalne. | 2 | 1 |
| Warsztaty | Przygotowanie do zawodu montażysty. | 2 | 1 |
| Warsztaty | Podstawy reżyserii. | 2 | 1 |
| Warsztaty | Rola prowadzącego, producenta, operatora obrazu, autora felietonu, lektora czy montażysty. | 2 | 2 |
| Warsztaty | Obsługa profesjonalnych kamer filmowych i TV (przygotowanie do zawodu operatora kamery). | 2 | 1 |
| Warsztaty | Nagrywanie programu, dobór i konfiguracja sprzętu filmowego (kamery, dźwięk, światło, systemy montażowe itp.). | 2 | 1 |
| Warsztaty | Praca indywidualna lub w zespole nad wybranym większym projektem (zwykle reportażem), od własnego pomysłu do samodzielnego montażu i zgrania. | 2 | 2 |
| Warsztaty | Realizator imprez okolicznościowych RIO. | 2 | 1 |
| Warsztaty | Ogólna wiedza z zakresu filmu. | 2 | 1 |
| Warsztaty | Ć15 – Podstawy produkcji filmowej (dostosowanie umiejętności i zainteresowań do dzisiejszej specyfiki rynku). | 2 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Brak pozycji w metodach dydaktycznych. |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Boyd A., Stewart P., Alexander R., Dziennikarstwo radiowo-telewizyjne, UJ, Kraków 2011. Godzic W., Telewizja i jej gatunki, UJ, Kraków 2004. Kita M., Loewe I., Język w telewizji, UŚ, Katowice 2016.
Literatura uzupełniająca: Bauer Z., Dziennikarstwo wobec nowych mediów, UJ, Kraków 2009. Bourdieu P., O telewizji: panowanie dziennikarstwa, PWN, Warszawa 2009. Chyliński M., Russ-Mohl S., Dziennikarstwo, UMK, Toruń 2019.
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Zna i rozróżnia nauki komunikacji społecznej i mediów oraz rozumie ich zastosowanie w kulturze, mediach i promocji. |
|
|
|
| Pojmuje wagę wykorzystywania nowoczesnych systemów komunikacyjnych. |
|
|
|
| Posiada wiedzę na temat cech charakterystycznych dla poszczególnych gatunków wypowiedzi i wie, jak je wykorzystać. |
|
|
|
| Orientuje się charakterystycznych terminach związanych z komunikowaniem się w przestrzeni medialnej. |
|
|
|
| Wykorzystuje wiedzę na temat mediów, aby świadomie wyszukać potrzebne informacje, poddać je analizie i zredagować na potrzeby konkretnych sytuacji. |
|
|
|
| Umie zakwalifikować przekaz medialny jako konkretny gatunek dziennikarski, przeanalizować treść, jego znaczenie i kontekst. |
|
|
|
| Samodoskonali umiejętności redagowania treści. |
|
|
|
| Jest gotowy do wykorzystania mediów na potrzeby kreowania materiałów w różnych dziedzinach życia społecznego. |
|
|
|
| Rozumiejąc wagę komunikacji i mediów w rozwoju więzi społecznych potrafi w pracy kierować się troską o właściwe wykorzystanie nabytych umiejętności. |
|
|