Sylabus przedmiotu
Strategie programowania II
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład | Forma mieszana, Kontakt bezpośredni: 100% | 30 | 18 | 2 | 1 | Egzamin |
|
(33%)1 przez 3 |
| Laboratorium | Kontakt bezpośredni: 100% | 30 | 18 | 2 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
(33%)1 przez 3 |
| Projekt | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
(33%)1 przez 3 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 10 | 40 |
| Analiza wskazanej literatury | 15 | 15 |
| Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia | 25 | 25 |
| Przygotowanie pracy pisemnej, raportu, prezentacji, demonstracji, itp. | 10 | 10 |
| Przygotowanie projektu | 15 | 15 |
| SUMA | 75 | 105 |
Cele przedmiotu: Celem przedmiotu jest przedstawienie idei programowania obiektowego, opis narzędzi wspierających tworzenie abstrakcyjnych typów danych, narzędzi (metod) wspierających programowanie zorientowane obiektowo (dziedziczenie, polimorfizm, funkcje wirtualne, klasy abstrakcyjne), opis narzędzi (metod) wspierających programowanie uogólnione (szablony funkcji, szablony klas).
Wymagania wstępne: Strategie programowania I
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | 1. Wprowadzenie do programowania obiektowego. Paradygmat programowania obiektowego i programowania zorientowanego obiektowo. | 2 | 1 |
| Wykład | 2. Wskaźniki w C++: wskaźniki do stałej, wskaźniki stałe. Własności i zastosowania wskaźnika unique_ptr. Własności i definicja referencji oraz referencji do stałej. Znaczenie wskaźników i referencji w przekazywaniu parametrów do funkcji. | 2 | 1 |
| Wykład | 3. Enkapsulacja składników klasy, funkcje składowe klas. Prywatne i publiczne składniki klasy. Tworzenie i własności obiektów klasy. | 2 | 1 |
| Wykład | 4. Definicja i własności konstruktora klasy, lista inicjalizacyjna konstruktora, kolejność inicjalizacji składników obiektu klasy. Konstruktor domniemany. Funkcje zaprzyjaźnione. Przeciążanie funkcji: przeciążenie funkcji operatorowych, wpływ argumentów domniemanych na przeciążenie funkcji. | 3 | 2 |
| Wykład | 5. Konwersje zdefiniowane przez użytkownika: funkcja konwertująca, konstruktor konwertujący. | 2 | 1 |
| Wykład | 6. Alokacja dynamiczna obiektów klas. Konstruktor kopiujący, funkcja operatorowa przypisania, destruktor. | 2 | 1 |
| Wykład | 7. Dziedziczenie klas, konstruktory klas pochodnych, zastrzeżone składniki klas (składniki klas typu protected). | 3 | 2 |
| Wykład | 8. Polimorfizm, funkcje wirtualne, destruktory wirtualne, funkcje czysto wirtualne, klasa abstrakcyjna. | 3 | 2 |
| Wykład | 9. Przedstawienie mechanizmu kompozycji, agregacji i uogólnienia, przykłady zastosowań. | 3 | 2 |
| Wykład | 10. Iteratory, kontenery (wektory, listy, mapy), wyrażenia lambda. | 3 | 2 |
| Wykład | 11. Obsługa sytuacji wyjątkowych, definicja bloków, bloki zagnieżdżone. | 2 | 1 |
| Wykład | 12. Programowanie uogólnione: szablony funkcji, szablony klas, definicja funkcji szablonowych | 3 | 2 |
| Laboratorium | 1. Przedstawienie tematyki, planu i zakresu laboratorium. Omówienie warunków zaliczenia. Omówienie środowiska programistycznego. | 1 | 1 |
| Laboratorium | 2. Definiowanie wskaźników w C++, wskaźnik unique_ptr. Definiowanie referencji oraz referencji do stałej. Przykłady zastosowania wskaźników i referencji w przekazywaniu parametrów do funkcji. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 3. Definiowanie klas, składników klasy, funkcji składowych klasy, tworzenie obiektów klasy. Wywołanie metod składowych klas. Implementacja prostych klas. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 4. Definiowanie konstruktorów klasy, lista inicjalizacyjna konstruktora. Funkcje zaprzyjaźnione vs funkcje składowe klasy. Przeciążanie funkcji. Przeciążanie operatorów arytmetycznych i logicznych. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 5. Instrukcje new i delete dla alokacji i likwidacji obiektów klas, definicja i znaczenie konstruktora kopiującego, destruktor. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 6. Przeciążanie operatorów składowych (), [], =, ->. Definiowanie konstruktora kopiującego i konstruktora przenoszącego Przeciążanie operatorów new, delete. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 7. Implementacja funkcji konwertującej i konstruktora konwertującego. Analiza niejednoznaczności niejawnego wywołania funkcji konwertujących. | 3 | 2 |
| Laboratorium | 8. Tworzenie struktury hierarchicznej klas (dziedziczenie klas), definiowanie konstruktorów klas pochodnych, definiowanie konstruktorów klas pochodnych z zastosowaniem listy inicjalizacyjnej | 3 | 2 |
| Laboratorium | 9. Przykłady zastosowań polimorfizmu, definiowanie funkcje wirtualnych, definiowanie destruktorów wirtualnych oraz funkcji czysto wirtualnych. Implementacja hierarchii klas zawierających klasę(y) abstrakcyjną. | 3 | 2 |
| Laboratorium | 10. Przykłady programów wykorzystujących mechanizm kompozycji, agregacji. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 11. Programowanie z wykorzystaniem mechanizmów, metod z biblioteki STL: iteratory, kontenery. Przykłady zastosowań wyrażeń lambda. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 12. Implementacja sytuacji wyjątkowych, definicja bloków, bloki zagnieżdżone. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 13. Definiowanie szablonów funkcji i szablonów klas, przykłady zastosowań | 2 | 2 |
| Laboratorium | 14. Podsumowanie, sprawdziany poprawkowe oraz wystawienie ocen końcowych z laboratorium | 2 | 1 |
| Projekt | 1. Zdefiniowanie zadania projektowego. Specyfikacja celu, założeń, wymagań funkcjonalnych i pozafunkcjonalnych. | 2 | 1 |
| Projekt | 2. Zdefiniowanie struktury aplikacji. Zdefiniowanie (spisanie) przypadków użycia, zdefiniowanie diagramu przypadków użycia z zastosowaniem języka UML. | 2 | 1 |
| Projekt | 3. Implementacja zaprojektowanego rozwiązania | 7 | 4 |
| Projekt | 4. Testy i poprawki oraz przygotowanie wersji finalnej projektu | 2 | 2 |
| Projekt | 5. Przygotowanie dokumentacji projektu. Zaliczenie projektu. | 2 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Wykład problemowy |
| Wykład konwencjonalny |
| Metoda przypadków |
| Dyskusja |
| Demonstracja |
| Ćwiczenia laboratoryjne |
| Zajęcia projektowe |
| Praca w środowisku wirtualnym |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Jerzy Grębosz, Opus magnum C++. Programowanie w języku C++, Wydanie III, Helion 2024. Bjarne Stroustrup, Język C++. Kompendium wiedzy. Wydanie IV, Helion 2014. Aleksander Bies, Programowanie obiektowe dla studenta i technika programisty INF.04, ITStart 2023. Graham Lee, Modern Programming: Object Oriented Programming and Best Practices. Deconstruct object-oriented programming and use it with other programming paradigms to build applications, Packt Publishing 2019.
Literatura uzupełniająca:
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Potrafi wyjaśnić różnicę pomiędzy programowaniem obiektowym i strukturalnym. |
|
|
|
| Zna i potrafi opisać wybrane wzorce projektowe oraz potrafi wskazać ich znaczenie w projektowaniu programów. |
|
|
|
| Potrafi opisać własności klas i obiektów oraz zaimplementować podstawowe składniki klasy. |
|
|
|
| Potrafi zaprojektować i zaimplementować kompozycję, agregację oraz hierarchię klas (polimorfizm). |
|
|