Sylabus przedmiotu
Strategie programowania III
| Forma zajęć | Atrybuty formy | Godziny w semestrze | Godziny w tygodniu | Zaliczenie | Kompetencje | Waga | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| stacjonarne | niestacjonarne | stacjonarne | niestacjonarne | |||||
| Wykład | Forma mieszana, Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Egzamin |
|
(33%)1 przez 3 |
| Laboratorium | Kontakt bezpośredni: 100% | 60 | 36 | 4 | 2 | Zaliczenie na ocenę |
|
(33%)1 przez 3 |
| Projekt | Kontakt bezpośredni: 100% | 15 | 9 | 1 | 1 | Zaliczenie na ocenę |
|
(33%)1 przez 3 |
| Forma aktywności | Liczba godzin - stac. | Liczba godzin - niestac. |
|---|---|---|
| Przygotowanie do zajęć | 10 | 37 |
| Analiza wskazanej literatury | 15 | 15 |
| Przygotowanie do egzaminu / zaliczenia | 25 | 25 |
| Przygotowanie pracy pisemnej, raportu, prezentacji, demonstracji, itp. | 15 | 15 |
| Przygotowanie projektu | 20 | 29 |
| SUMA | 85 | 121 |
Cele przedmiotu: Celem przedmiotu jest przedstawienie własności języków skryptowych, różnic pomiędzy językami kompilowanymi i skryptowymi. Przedstawienie podstawowych instrukcji w języku Python oraz zaawansowanych metod i narzędzi dostępnych w bibliotece standardowej oraz innych bibliotekach (Numpy, Scipy) języka Python.
Wymagania wstępne: Strategie programowania II
Zakres tematyczny
| Rodzaj zajęć | Opis | Godz. stac. | Godz. niestac. |
|---|---|---|---|
| Wykład | 1. Kompilacja vs interpretacja, języki systemowe vs języki skryptowe. Wstęp do języka Python, interpreter języka Python, podstawowa składnia języka. | 1 | 1 |
| Wykład | 2. Definiowanie funkcji, obiektu. Referencja, przestrzenie nazw. | 2 | 1 |
| Wykład | 3. Moduły i pakiety, obsługa wyjątków, asercje. | 2 | 1 |
| Wykład | 4. Programowanie obiektowe w języku Python. | 2 | 2 |
| Wykład | 5. Środowisko programisty Pythona. Zarządzanie pakietami i ścieżka wyszukiwania modułów. | 2 | 1 |
| Wykład | 6. Narzędzia wbudowane – biblioteka standardowa języka Python. | 2 | 1 |
| Wykład | 7. Manipulacja plikami, katalogami, wczytywanie danych. Prosta komunikacja sieciowa. Działania w internecie. Biblioteki Numpy i Scipy. | 2 | 1 |
| Wykład | 8. Zagadnienia zaawansowane: dekoratory, zarządzanie atrybutami, generatory, wyrażenia regularne | 2 | 1 |
| Laboratorium | 1. Przedstawienie tematyki, planu i zakresu laboratorium. Omówienie warunków zaliczenia. | 1 | 1 |
| Laboratorium | 2. Omówienie środowiska programistycznego. Interfejs użytkownika IDLE, opcje wykonywania kodu. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 3. Pisanie programów z wykorzystaniem podstawowych typów danych: list, słowników, krotek. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 4. Wprowadzenie do podstawowych instrukcji Pythona: przypisanie, wyrażenia, modyfikacje w miejscu, instrukcja warunkowa. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 5. Zastosowanie plików binarnych i plików tekstowych, typy liczbowe w języku Python. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 6. Definiowanie typów dynamicznych: obiekty, referencje, referencje współdzielone | 2 | 1 |
| Laboratorium | 7. Łańcuchy znaków, listy oraz słowniki w języku Python | 2 | 1 |
| Laboratorium | 8. Pętle w języku Python: pętle while, for, listy składane | 2 | 1 |
| Laboratorium | 9. Iteracje w języku Python, typy iterowalne. | 3 | 2 |
| Laboratorium | 10. Definiowanie funkcji (instrukcja def), wywołania funkcji, zmienne lokalne. | 2 | 1 |
| Laboratorium | 11. Argumenty w funkcjach, zasady dopasowywania argumentów funkcji, funkcje rekurencyjne. | 3 | 1 |
| Laboratorium | 12. Obiekty funkcji, podstawy wyrażeń Lambda, programowanie funkcyjne. | 3 | 2 |
| Laboratorium | 13. Implementacja list składanych oraz wyrażeń generatorów. | 3 | 2 |
| Laboratorium | 14. Moduły i pakiety, architektura programu w Pythonie, tworzenie modułów, tworzenie pakietów modułów. | 3 | 2 |
| Laboratorium | 15. Definiowanie klas, wyszukiwanie atrybutów, definiowanie i wywoływanie metod składowych klasy. Konstruktory i destruktory w definicji klas. | 3 | 2 |
| Laboratorium | 16. Zaawansowanie programowanie z użyciem programowania obiektowego: dziedziczenie, przestrzenie nazw, klasy zagnieżdżone. | 4 | 2 |
| Laboratorium | 17. Przeciążanie operatorów: indeksowanie, wycinanie, obiekty iteratorów, reprezentacje łańcuchów, wywołania __call__, porównania. | 4 | 3 |
| Laboratorium | 18. Hierarchia klas, polimorfizm, kompozycja, obiekty opakowujące. | 4 | 3 |
| Laboratorium | 19. Implementacja rozszerzania typów wbudowanych, metody statyczne vs metody klasy. | 3 | 2 |
| Laboratorium | 20. Wyjątki: podstawowe instrukcje (try, except, finally, raise, assert), obiekty wyjątków. | 3 | 2 |
| Laboratorium | 21. Dekoratory funkcji i klas. Metaklasy: model metaklasy, deklaracja i tworzenie metaklas, definiowanie metod metaklas. | 5 | 3 |
| Laboratorium | 22. Podsumowanie, sprawdziany poprawkowe oraz wystawienie ocen końcowych z laboratorium | 2 | 1 |
| Projekt | 1. Wprowadzenie do projektu - przedstawienie zadania projektowego w zakresie: programowania zorientowanego obiektowo w języku Python z wykorzystaniem narzędzi z biblioteki standardowej i innych dostępnych bibliotek takich jak: Numpy, Scipy. | 2 | 1 |
| Projekt | 2. Podział na grupy projektowe, rozdzielenie obowiązków pomiędzy studentami w danej grupie projektowej. | 1 | 1 |
| Projekt | 3. Opracowywanie zadań do realizacji w zakresie zgodnym z podjętym do realizacji zadaniem projektowym. | 6 | 4 |
| Projekt | 4. Konsultacje w zakresie postępów, bieżąca walidacja i weryfikacja realizowanych części projektu (testy). | 4 | 2 |
| Projekt | 5. Ocena finalnej wersji zrealizowanego projektu. | 2 | 1 |
Metody dydaktyczne
| Opis |
|---|
| Wykład problemowy |
| Wykład konwencjonalny |
| Metoda przypadków |
| Dyskusja |
| Demonstracja |
| Ćwiczenia laboratoryjne |
| Zajęcia projektowe |
| Praca w środowisku wirtualnym |
Warunki zaliczenia:
bardzo dobry 5.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu bardzo dobrym dobry plus 4.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu ponad dobrym dobry 4.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dobrym dostateczny plus 3.5 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dość dobrym dostateczny 3.0 student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce w stopniu dostatecznym zaliczone zal student/ka zna, rozumie i wyjaśnia zakładane efekty uczenia się i potrafi je zastosować w praktyce niezaliczone nzal student/ka nie zna, nie rozumie i nie wyjaśnia zakładanych efektów uczenia się i nie potrafi ich zastosować w praktyce
Literatura podstawowa: Mark Lutz, Python. Wprowadzenie. Wydanie V, Helion 2022. Wes McKinney, Python w analizie danych. Przetwarzanie danych za pomocą pakietów pandas i NumPy oraz środowiska Jupyter. Wydanie III, Helion 2023. Gniewomir Sarbicki, Python. Kurs dla nauczycieli i studentów, Wydanie II, Helion 2022 Chetan Giridhar, Gennadiy Zlobin, Anand Balachandran Pillai, Learning Python Design Patterns, Second Edition, Packt Publishing 2016.
Literatura uzupełniająca:
| Symbole | Opis efektu | Metoda weryfikacji | Forma zajęć |
|---|---|---|---|
| Zna składnię i struktury danych języka Python oraz przeznaczenie wybranych bibliotek. |
|
|
|
| Potrafi opisać różnice między językami interpretowanymi a kompilowanymi. |
|
|
|
| Potrafi omówić własności wybranych mechanizmów synchronizacji i zastosować je w rozwiązaniu problemów współbieżnych. |
|
|
|
| Potrafi stosować mechanizmy programowania obiektowego w języku Python. |
|
|
|
| Potrafi zaprojektować i zaimplementować rozwiązania problemów programowania współbieżnego. |
|
|
|
| Potrafi zaprojektować i zaimplementować programy w środowisku rozproszonym. |
|
|
|
| Potrafi samodzielnie programować w języku Python, tworząc programy złożone z kilku funkcji, wykorzystujące obiekty różnych klas, edytujące pliki. |
|
|
|
| Potrafi wykorzystywać wirtualne środowiska i narzędzia do zarządzania pakietami oraz potrafi korzystać z wybranych bibliotek do prezentacji danych i obliczeń. |
|
|
|
| Potrafi wskazać zastosowania dla programowania współbieżnego oraz uzadanić potrzebę jego wykorzystania. |
|
|
|
| Potrafi zaimplementować złożone problemy programowania współbieżnego w oparciu o odpowiednie mechanizmy synchronizacji. |
|
|